Les pires

Najgorsi

od 16 lat

To film-kronika prezentująca powstawanie dramatu z nastoletnimi, nieprofesjonalnymi aktorami na przedmieściach Boulogne-Sur-Mer w północnej Francji. Podczas castingu do filmu zostaje wybrana czwórka nastolatków. Wszyscy w okolicy są zaskoczeni: po co wybierać tylko „najgorszych”? Rzeczywistość przenika się tu z fikcją, zaś twórczynie stawiają pytania o etykę filmowców i granice.

REZERWACJA BILETÓW DLA GRUP: https://alekino.com/formularz-rezerwacji/

Panorama młodych

Romane Gueret i Lise Akoka

Romane Gueret po studiach filmowych na Sorbonie pierwsze kroki w filmie stawiała, pracując jako asystentka reżysera, asystentka castingu i operatorka.

Lise Akoka ukończyła psychologię i aktorstwo. Pracując z dziećmi przy castingach i przygotowując je do ról, odkryła sposób na pogodzenie obu swoich zainteresowań.

Autorki poznały się podczas castingu. W 2015 r. reżyserowały wspólnie pierwszy obraz: nagrodzony na kilku festiwalach krótki metraż „Chasse royale” (m.in. Illy Prize na Cannes Directors „Fortnight”, nominacja do Cezara), później współpracę kontynuowały przy dokumencie „Allez garçon!” (2018) i internetowym serialu „Tu préfères” (2020), który znalazł się w selekcji Sundance. „Najgorsi” to ich pierwszy film fabularny, prezentowany w sekcji „Un certain regard” w Cannes.

Trailer

Filmoznawca poleca

Najgorsi”, reż. Lise Akoka i Romane Gueret (Francja 2022). Debiut pełnometrażowy dwóch francuskich filmowczyń, pracujących wcześniej jako reżyserki castingu. Jest to o tyle istotne, iż film opowiada o wyborze przez pewnego twórcę przyszłych gwiazd swojego nowego dzieła spośród nastolatków z sąsiedztwa. Z jednej strony, młodzieżowe kino o kinie, opowieść o przenikaniu się fikcji i rzeczywistości, o rolach i maskach, jakie narzuca nam obecność kamery, o chęci zaistnienia w branży filmowej, marzeniach o sławie lub tylko dobrej zabawie. Z drugiej – historia manipulacji, pasożytowania na swoich „aktorach”/aktorach, dylematach etycznych (lub ich braku) związanych z zawodem filmowca. Zaletą „Najgorszych” jest zarówno błyskotliwa forma, przy pomocy której przywołuje się tu odwieczne tematy i naturę kina, jak i sam fakt wydobycia ich z porywów nastoletnich serc i ciał, spragnionych performansu, który pozwoli im poznać siebie lepiej lub równie dobrze oszukać innych.

Jacek Nowakowski