Papyni Krosivky

Trampki taty

od 14 lat

Ostatnie godziny 13-letniego Saszy w domu dziecka. Jest jednym z najszczęśliwszych – w końcu adoptowała go amerykańska rodzina. Dziś na zawsze przeniesie się do innego kraju, ale jest coś, co nie pozwala mu odejść.

treści wrażliwe: tęsknota za rodzicem

REZERWACJA BILETÓW DLA GRUP: https://alekino.com/formularz-rezerwacji/

KONKURS

Olha Zhurba

Po ukończeniu Kijowskego Narodowego Uniwersytetu Teatru, Kina i Telewizji im. Iwana Karpenki-Karego pracowała jako twórczyni i montażystka zwiastunów filmowych dla największych ukraińskich kanałów telewizyjnych oraz przy nagradzanych filmach „Home Games” (2018), „This Rain Will Never Stop” (2020). „Trampki taty” to jej debiut krótkometrażowy, który zdobył nagrodę dla najlepszego filmu europejskiego na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Leuven.

Nagrody

Nagroda dla najlepszego filmu europejskiego na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Leuven

Filmoznawca poleca

We władzy ojca. Filmy krótkometrażowe
W tym zestawie znajdziemy pięć filmów, jedną animację i cztery aktorskie fabuły. Jeśli szukać dla nich wspólnego mianownika, to jest nim relacja: dziecko/nastolatek – rodzic/dorosły, często wyrażana poprzez nieobecność lub trudność w relacji z bliskim dorosłym, najczęściej z ojcem.
Ukraiński, najdłuższy w zestawie (prawie 20 minut) film „Trampki taty” (reż. Olha Zhubra) pokazuje relacje dziecko–rodzic gorzko i, jeśli można tak powiedzieć, profetycznie. Oto nastolatek z domu dziecka ma wyjechać do USA z nową, „amerykańską” mamą. Adopcja poprzedzona jest trudną sytuacją egzystencjalną i psychologiczną: przemocą ze strony innych kolegów, a zwłaszcza tęsknotą do ojca, który gdzieś pewnie jest, choć może już tylko we wspomnieniach… Pozostały po nim tytułowe, zniszczone buty, traktowane trochę jak talizman. Dziś w Ukrainie dzieciom bez rodziców jest o wiele trudniej, ale film Zhubry mówi o tych nieszczęściach tak, jakby jego twórczyni przewidziała straszną przyszłość swego kraju.

Jacek Nowakowski