Program Ale Kino! Pro

Program Ale Kino! Pro 2026 opublikujemy w późniejszym terminie.

W programie Ale Kino! Pro 2025 znalazły się następujące zagadnienia:

• Wykład otwarcia – Miłosz Stelmach, Filmoteka Narodowa Instytut Audiowizualny
• Promocja filmów: case study „Flow” – Karolina Sienkiewicz / case study „100 dni do matury” – Anna Zychowicz
• Wychowanie cyfrowe: Internet dzieci – Marta Puciłowska-Schielmann, Instytut Cyfrowego Obywatelstwa / Domowe zasady ekranowe – Joanna Kopycka, Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę
• Inspiracje: mediacja sztuki – Magdalena Kreis / pedagogika teatru – Agata Kędzia / doświadczenia VR – Joanna Popińska
• Audience design: wprowadzenie – Ewa Bojanowska / pitching „Póki śmierć nas nie połączy” – Nawojka Wierzbowska, Natalia Krawczuk, Zuzanna Maszka / pitching „Samotny jeździec” – Mateusz Białas, Barbara Palka / pitching „Strażnik Źródła” – Martyna Bochniak / pitching „Skrzat i Bractwo Mchu” – Krzysztof Komader, Dagmara Piasecka / pitching „Karolcia” – Krzysztof Komander, Dana Pohl
• Dobre praktyki pracy z dziećmi na planie: case study: Matki Pingwinów, Magdalena Glapińska / case study: Król Maciuś Pierwszy, Jaśmina Wójcik
• Ćwiczenie z widzenia: projekcja filmu “Człowiek Numer 4”, reż. Miranda Pennell, Wielka Brytania 2024, 10’ / wykład „Między strukturą wizualną i znaczeniem obrazu – pułapki przekazu medialnego” prof. Marianna Michałowska, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza

Opisy wszystkich wystąpień

Miłosz Stelmach

Istnieje wiele historii kina dla dzieci, ale być może czas zastanowić się czym byłaby dziecięca historia kina? Próba jej napisania musi zacząć się od zmiany perspektywy i spojrzenia na klasykę kina, ale też szerzej, na otaczającą ją kulturę filmową, oczami młodej widowni, wychodząc od jej potrzeb i doświadczenia filmowego medium, a nie zakładanej przez twórców grupy wiekowej tego czy innego dzieła.

Karolina Sienkiewicz

Opowieść o tym, jak film Flow przeciągnął się, zamruczał i zdobył serca widzów. Będzie o trafianiu do różnych grup odbiorców, kreatywnych strategiach i jak pokazać promocyjne pazurki całej branży. Kot w worku? Przekonajmy się razem.

Marta Puciłowska-Schielmann

Higiena cyfrowa w czasach krótkich narracji. Jak wspierać młodych ludzi w budowaniu zdrowych nawyków i dlaczego warto zacząć od siebie. W świecie, w którym cierpimy na nadmiar, w tym nadmiar krótkich informacji płynących z wszechobecnych urządzeń ekranowych, warto znaleźć sposób na ułożenie sobie świadomej i odpowiedzialnej relacji relacji z technologią. W czasie spotkania porozmawiamy o tym, dlaczego higiena cyfrowa jest elementem zdrowego życia i jak uczestnictwo w kulturze filmowej może ją wspierać.

Magdalena Kreis

Czy można przenieść doświadczenia edukacyjne z obszaru sztuk wizualnych na pole filmu? Czym różni się edukacja artystyczna od edukacji kulturowej? Czym jest i czym może być mediacja sztuki? Podczas prezentacji przybliżę metody pracy z publicznością, które mogą stać się inspiracją dla edukacji filmowej.

Agata Kędzia

Gdy myślimy o wychowawczej funkcji sztuki, to kogo i do czego chcemy wychowywać? Czy pomiędzy edukacją filmową a edukacją teatralną istnieje więcej podobieństw, czy różnic? I wreszcie – czym pedagogika teatru może inspirować środowisko edukatorek i edukatorów filmowych? Sprawdźmy!

Ewa Bojanowska

Czym jest Audience Design?

Audience Design to kreatywny sposób myślenia o filmie i jego widzach – proces, w którym twórcy już od wczesnego etapu rozwoju odkrywają, dla kogo tworzą i jak mogą budować relację z publicznością. To podejście jest szczególnie ważne w kinie dla młodych widzów, gdzie zrozumienie potrzeb i wrażliwości odbiorców pomaga tworzyć filmy, które naprawdę z nimi rezonują. Ten krótki wstęp do metody pokaże, dlaczego warto myśleć o publiczności od początku pracy nad filmem i jak zrobić pierwszy krok w tym kierunku

Joanna Popińska

W swoim wystąpieniu przyjrzy się wirtualnej rzeczywistości jako narzędziu empatii. Zaprezentuje przy tym własny, krytyczny i refleksyjny pogląd na to pojęcie. Posługując się VR jako medium artystycznym, Popińska tworzy doświadczenia głęboko emocjonalne i skłaniające do myślenia, stawiając widza w pozycji współuczestnika i obserwatora, lecz unikając prostych trików „wchodzenia w czyjeś buty” czy przyjmowania cudzej perspektywy wprost.  zastanowi się, gdzie leży granica owej „mitycznej empatii”, jaką VR ma rzekomo oferować, oraz jak może stać się przestrzenią autentycznego spotkania i narzędziem zrozumienia drugiego – a nie jedynie symulacji. Przyjrzy

Joanna Kopycka

Z dostępnych badań wiemy, że dzieci coraz wcześniej korzystają z ekranów oraz mediów społecznościowych. Jakie ma to konsekwencje i na jakie treści trafiają najmłodsi? Jak pod wpływem powszechnie dostępnych smartfonów i platform streamingowych zmieniają się praktyki filmowe najmłodszych oraz rodzin? Porozmawiamy także o tym, co różni dawną wieczorynkę od aktualnych bajek i dlaczego potrzebujemy Domowych Zasad Ekranowych.

Anna Zychowicz

Podczas wystąpienia Anna Zychowicz – producentka filmu „100 dni do matury” – opowie o strategii, która pozwoliła produkcji przyciągnąć ponad milion widzów do kin. Uczestnicy poznają kulisy powstawania filmu, wyzwania związane z promocją oraz kluczowe decyzje, które przełożyły się na jego frekwencyjny sukces oraz zyskają praktyczną wiedzę dotyczącą metod precyzyjnego kierowania filmu właściwej publiczności.

Magdalena Glapińska

Podczas rozmowy opowiem o dobrych praktykach pracy z dziećmi na planie serialu „Matki Pingwinów” – o tym, jak przygotowujemy młodych aktorów do udziału w zdjęciach i jak tworzymy bezpieczne, wspierające środowisko pracy. Poruszę temat standardów organizacji planu zdjęciowego – od etapu przygotowań, przez przebieg dnia zdjęciowego, aż po opiekę po zakończeniu pracy. Opowiem, jakie warunki musi spełniać plan, aby był bezpieczny dla dziecka, jak wygląda szkolenie i rola osób pracujących z dziećmi oraz jak wrażliwie i jasno przekazywać im komunikaty. Skupię się na współpracy między reżyserem, opiekunem dzieci a ekipą oraz na znaczeniu empatii, uważności i dobrego planowania w pracy z najmłodszymi aktorami.

Jaśmina Wójcik

Jak być otwartą na proces, który może składać się także z porażek? Jak konsekwentnie podążać za grupami dzieci i rozwijać swoje wewnętrzne dziecko panując jednocześnie nad całym procesem filmowym (i dlaczego to wcale nie musi się wykluczać)? Inspiracyjne studium przypadku ilustrowane bogatym materiałem wizualnym.

Marianna Michałowska

Tytuł wystąpienia: „Między strukturą wizualną i znaczeniem obrazu – pułapki przekazu medialnego”

Wychodząc od stwierdzenia Viléma Flussera o tym, że fotografia nie tyle ma znaczenie, ile ku niemu wskazuję, przeprowadzam analizę drogi, którą prowadzi widzów Miranda Pennell od abstrakcyjnej, rozpikselowanej kompozycji wizualnej do przejmującej dokumentacji zdarzenia. Artystka postępuje drogą odwrotną do „Powiększenia” Antonioniego. To nie zbliżenie, a oddalenie od obrazu ujawnia sens obrazu.